هبوط

 در این روز که خداوند این روز را روز سرور قرار داده است حزنی در قلب‌های ایشان رسوخ خواهد کرد. حزنی که نشات گرفته از درد بزرگ یتیمی است. یتیمی که غیبت امام عصر برای ایشان رغم زده است. بی شک مومنین از اینکه در این روز نمی‌توانند به امامی که از پدر مهربان تر و از مادر دلسوز تراست اقتدا کنند و نماز عید را به جای آورند غمی بزرگ بر قلب‌هایشان سنگینی می‌کند. 

بی شک همه مومنین که در روزهای این ماه شریف روزه دار و شب‌هایش را به عبادت پرداخته‌اند در این روز عظیم که روز جایزه و عطاء بی حساب خداوند است با پدر خویش و امام غایب خویش زمرمه خواهند کرد که «هَلْ یَتَّصِلُ یَوْمُنَا مِنْکَ به غده فَنَحْظَى مَتَى نَرِدُ مَنَاهِلَکَ الرَّوِیَّةَ فَنَرْوَى»  آیا روز جدائی ما به فردای وصال می‌رسد؟ که به دیدار جمالت بهرمند شویم کی شود که بر چشمه سارهای سیراب کننده‌ات در آییم و سیراب شویم. کی از آب زلال و گوارای تو سود می‌بریم که به تحقیق تشنگی ما طولانی شده است ...کی شود که تو را ببینیم که پرچم نصر و یاری‌ات برافراشته شده است و ما به دور حلقه زده‌ایم و سپاهیان تو تمام زمین را پر از عدل و داد کرده‌اند.

برای چشمان نگران امام زمانمان47:

دیدی رمضان رفت وپَرباز،نکردم

                                        تاخیمه گهِ سبزتو،پروازنکردم

ماه توگذشت،عاشقی آغازنکردم

                                        من،پستِ غلامیِ تواِحرازنکردم

 من،بارِدگر،خسته وتنهاشدم ای وای

                                 شرمنده یِ تویوسفِ زهراشدم ای وای

پ ن:

 یا ابتاه..

 جایی گفتم به شما اعتماد بیشتری دارم تا....

 بی اعتبارم نکنید....

 به امید اینکه نماز عیدفطر سال بعد رو به امامت شما بخوانیم

 تاظهور...